เสี่ยง

ชีวิตประจำวัน

ปวดหัวมั่กมาก เมื่อคืนได้นอนตี หนึ่งกว่าๆ

ตอนเช้าตื่นมาตอน เก้าโมง เจินโทรมาปลุก

ให้ลองเข้าเนตที่ห้อง เค้าว่า ADSL น่าจะใช้ได้แล้ว

งัวเงียๆ ไปเปิดคอมฯ

"ยังใช้ไม่ได้อ่ะ"

เลยนอนต่อ ยันเที่ยง

ตื่นมามึนหัว ปวดตุ๊บๆ สงสัยนอนมากไปแน่ๆ

นึกขึ้นได้ต้องโอนตังค์ไปให้น้อง

ก้อเลยไปอาบน้ำ แต่งตัวไปธนาคาร

ทำธุระเสร็จ ก้อเลยแว๊บไปเปลี่ยนสีผม

เอิ๊กๆ ปกติผมสีน้ำตาลธรรมชาติ(ลงโทษ) อยู่แล้ว

อยากได้น้ำตาลสว่างกว่านี้อีก

เลยไปชี้เอาน้ำตาลเนียะอ่ะค่ะ

นั่งเปลี่ยนสีผมไป หนึ่งชั่วโมง

รถมอไซด์ของหมอเพ้งวันนี้เป็นอะไรไม่รู้

กระตุกๆ เหมือนเครื่องจะดับตั้งแต่ไปธนาคารล่ะ

กลัวก้อกลัว รถคันหลังจะชน ไม่ก้อไปชนคันหน้า

บังคับไม่ค่อยได้เลย แต่ก้อใจเย็น เกร็งมือขับไปเรือ่ยๆ

ค่อยๆ ขับไป รอดจนได้

ต่อๆ รอหนึ่งชั่วโมงครบ

อุ๊ แม่จ๊าวววว ผมช๊านนน

ไม่เห็นเหมือนที่ชี้เลยอ่ะ มันสีแบบ.....บอกไม่ถูก

น้ำต๊าล น้ำตาลอ่ะ แถมประกายแดงอีก

เวงกำ ไม่ชอบสีแดงเลย

กลับมาไม่มีความมั่นใจเลยเราแต่ทำไปแล้วนิ

เตรียมตัวขึ้นเวรที่โรงงานอีกโรงงานนึง

ยิ่งใส่กับชุดพยาบาลสีขาว

ผมอิชั้นเด่นมากมาก จะโดนผอ.เรียกมะเนียะช๊าน

ไปที่โรงงานตอนสี่โมงเย็น

ถามพี่เรื่องสีผมมันแจ๊ดไปมั้ย

เค้าก้อว่ากำลังดี อืมม ชื่นใจนิดนึง

ก้อนั่งอ่านหนังสือไปได้ สองเล่มอีกล่ะ

ตอนนี้จะเอาหนังสือที่ซื้อมาทยอยเอาไปอ่านซ้ำ

ทำไม๊ ไม่รู้สึกว่าเคยอ่านเลยอ่ะ ซื้อมาเยอะไปแน่ๆเรา

มีพนักงานของโรงงาน เค้ามาขอถ่ายรูปคู่ด้วย

เอิ๊ก ๆขำ แปลกนึดนึง ก้อไม่ได้รู้จักหรอกนะคนนี้

เพราะมาอยู่โรงงานนี้แค่สองวัน

บรรยากาศดูดีกว่าอีกโรงงานนึง

ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

เสี่ยง

เค้าว่าเค้าจะออกจากงานแล้ว ขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึก

เอาว่ะ เก๊กสวยแล้วยิ้ม แหม๋ ถ่ายไปสองรูป

อย่าลืมเอาไปแปะห้องน้ำกันอึไม่ออกนะจ๊ะ พ่อหนุ่ม เอิ๊กๆ

นั่งหาวหว๊อดๆ ไปปวดหัวหนึบๆ

ไม่รู้เป็นอะไร มันคลื่นไส้พะอืดพะอมบอกไม่ถูก

หรือกินชาเขียวหมดอายุป่าวก้อไม่รู้

ทรมานอ่ะ แต่ก้อหายากิน ก้อดีขึ้น

ดูนาฬิกาที่มือถือ เที่ยงคืนล่ะ

ปิดห้องแล้วเดินลงมา เอ๊ ทำไมคนงานยังอยู่ทุกเห็นปิดเครื่องล่ะ

เดินมาหน้าโรงงาน ทำไมตายังไม่มารับหว๊า

ดูนาฬิกาที่ป้อมยาม เวรแล้วเหลืออีก ห้านาที

เอิ๊กๆ ขำตัวเอง ว่าแล้วทำไมคนงานยังไม่เลิก

ที่นี้เค้าตรงต่อเวลาดีมั่กมาก

เที่ยงคืนจริงๆ ตาก้อมารับกลับโรงพยาบาล

แถมมีอาการปวดแสบท้องอีก เซรงเลย

โรคกระเพาะมันมาอีกแล้ว หายากินก้อดีขึ้น

แต่ก้อปวดอยู่ เบื่อๆ ไอ้โรคกระเพาะบ้า ช๊านปวดท้องนะ

เสี่ยง

เรื่องเล่า

วันนี้มีคนงานมาตรวจด้วยอาการปวดแสบใต้ลิ้นปี

กันหลายคน รวมทั้งตัวเราด้วยเนียะ

ประวัติก้อจะกินข้าวไม่ตรงเวลา กินอาหารรสจัด

ถ้าเป็นมาก ๆบางคนกระเพาะทะลุไปเลยก้อมี

แต่นั้นเค้าจะเกี่ยวกับกินยาลูกกลอนด้วย

ซึ่งถ้าถึงขนาดนั้นคงกินยาก้อเอาไม่อยู่แล้ว

เคยมีคนไข้มาที่ ER ให้ประวัติว่า อาเจียนเป็นเลือดสด ถ่ายเป็นเลือด

คนไข้มาด้วยรถนอน ซักถามประวัติ

พอไม่ทันขาดคำ คนไข้อาเจียนออกมา

เลือดสดจริงๆ เป็นกระโถนๆ

หน้าซีดจนขาว รีบรายงานแพทย์

จากนั้นก้อโกลาหล ทั้งให้น้ำเกลือให้ยา แล้วก้อใส่สายทางจมูก

หลังจากนั้นก้อรีบส่งคนไข้ไปโรงพยาบาลจังหวัด

เพราะที่ของเราเครื่องมือไม่พร้อม

เฮ้อ เป็นโรงพยาบาลชุมชน เราก้อทำเต็มที่แล้ว

ทำแล้วยังโดนด่า เหอๆ

เพราะฉนั้น ต้องดูแลตัวเองดีๆ

ทำใจไม่เครียด ทานอาหารตรงเวลา อย่ากินอาหารรสจัด

มันเป็นแนวทางแต่ไม่เคยปฏิบัติได้เลย

หมอ พยาบาลตัวดีนักแล

กินข้าวไม่ตรงเวลา เพราะเรากินอาหารกันได้ตลอดเวลา เอิ๊กๆ

วันนี้นั่งอ่าน ของต้นกล้า นัยนา

"ระบายใจ"

เป็นหนังสือที่ซื้อไว้นานแล้วล่ะ

ชอบอันนี้จัง

อย่าพยายามเป็นเหมือนคนอื่น

เพียงเพราะคิดว่าเขาดีกว่าเรา

พยายามเป็นตัวเราเอง ให้สวยงามที่สุด

และเชื่อเสมอว่าคนเรามีบทบาทหน้าที่ต่างกัน

ไม่มีใครเป็นหมือนใครได้

แม้จะได้นั่งเก้าอี้ตัวเดียวกัน

เสี่ยง

     Share

<< OUT DOORto be struck dumb >>

Posted on Sat 29 Apr 2006 3:03

 

 
  
 






เดินทาง
รื้อ
วันดีๆ
อีกครั้ง
I like HongKong
เหนื่อยจัง
sleepy again
วงกลม
ดอนเมืองขาออก
แม่พระจริงๆ
Clear
ขอปิดไดอารี่ชั่วคราว
to be peevish
to be struck dumb
เสี่ยง
OUT DOOR
sleepy
สาวโรงงาน
Do you miss me?
พี่เลี้ยงจำเป็น
วันสุขใจVSหมดกำลังใจ
go home(ย้อนหลัง)
ท่าก้น
เวร refer
ง่วงนอน VS เซ็ง
Today, do you have smile?
ซวยเจงๆ
คำสามคำ



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn