ดอนเมืองขาออก

ตอนตีสามครึ่งออกเดินทางไปดอนเมือง

นึกว่าจะไม่ได้นอนซะแล้ว

คุยกับเพื่อนยันตีหนึ่ง ได้นอนแค่ไม่ถึงชั่วโมง

สมน้ำหน้าตัวเอง ไม่หลับไม่นอน นั่งเมาท์อยู่นั้นอ่ะ

เอามันส์ปากไว้ก่อน ง่วงนอนไม่สน

น่าสงสารหมอเพ็งสุดๆ

เพิ่งกลับมาจากเชียงราย ก้อมาส่งที่สนามบินเลย

มาถึงที่สนามบิน ขาออกตอน ตีห้าครึ่ง

มีผู้โดยสารไม่มากนัก คงจะเช้าไป

ดอนเมืองขาออก

ดอนเมืองขาออก

เครื่องออก แปดโมงยี่สิบ

หลังจากโดนทิ้งเอาไว้ที่สนามบินกันสองคน

ท้องมันก้อประท้วง เสียงดังกลัวตึกร้าวอะไรจะดังขนาดนั้น

เดินเข้าไปที่เบอเกอร์คิง

สั่งแฮมฯมาหนึ่งชุด กับ กาแฟของเจิน

นั่งกินไป ทนกับเสียงเพลงครึ่งๆกลางๆ ของพนักงานเบอเกอร์

ที่ร้องคลอไปกับเสียงเพลงที่เปิด

เสียงร้องเพลง ไม่แน่ใจว่าร้องหรือแหกปาก

ฟังแล้วน่าเอาระเบิดปาใส่ปาก

มันอะไรจะมีความสุขขนาดนั้น

ไม่เกรงใจคนมานั่งกินบ้างเล๊ย

หรือจะเป็นการทำยอดให้กับร้านก้อไม่รู้

คาดว่าเดือนนี้ยังให้พนักงานร้องแบบนี้

ยอดคงขึ้นฮวบๆ อ่ะนะค่ะ เหอๆ

หลังจากที่เดินออกมาจากร้านด้วยความเสียดาย

เสียดายไม่ได้เอาระเบิดปาใส่

ก้อไปนั่งรอเวลา เดินไปแลกเงิน

แคนาดากับฮ่องกง

แล้วก้อถึงเวลา เอากระเป๋าไป check

ดอนเมืองขาออก

หลังจากนั้นก้อขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน

ให้เจินผจญภัยไปคนเดียว

ดีจริงๆ รวดเร็วทันใจ

กินทางปาก ออกทางตรู๊ด เอิ๊กๆ

สบายตัว สบายใจ โล่งสบายอย่างไม่รู้สึกมาก่อน อิอิ

ชอบห้องน้ำจัง สะอาดดี ชอบสุดตรงมีน้ำล้างด้วยนี้สิ

นั่งอย่างสบายใจเฉิบ อิอิ (อีกแล้ว)

แล้วก้อนั่งรอเวลา เจ็ดโมงเจินต้องเข้าไปแล้ว

ดอนเมืองขาออก

ถ่ายผิด แต่ดูดีเชียว กระเป๋าเนียะ

ดอนเมืองขาออกดอนเมืองขาออก

สีเสื้อเจินน่าสับสนระหว่างเก้าอี้กับเสื้อ

ดอนเมืองขาออก

ถ่ายคู่กันก่อนเดินทาง

หลังจากเจ็ดโมงเจินก้อเข้าไป

เราก้อเดินออกมา หาแท๊กซี่กลับโรงพยาบาล

ง่วงมากมาย ถึงโรงพยาบาล

ลูกนกพิราบที่เลี้ยงไว้ ก้อเลี้ยงกันระงม

เลยผสมอาหารจะป้อน ทำไงก้อไม่กิน แต่ร้อง

ไม่รู้จะทำไงดี มองออกไปที่ระเบียงข้างๆ

ตรงที่มันเคยอยู่กัน เห็นนกสองตัว เดินงุ่นง่านๆอยู่

เดาเอาเองว่าน่าจะเป็นพ่อแม่มัน

ก้อเลยเอาไปคืน เสี่ยงชีวิตมาก

ปีนลงระเบียงแล้วยื่นส่งไปอีกระเบียงหนึ่ง

หลังจากนั้นก้อกลับมานอนสบายใจ

มาตกใจตื่นอีกทีนึง

ได้ยินเสียง เจ๊หลอด โวยวายว่าใครเอาลูกนกมาคืนเนียะ

โผล่หน้าออกไป เค้ากำลังทำความสะอาดอีกรอบนึง

เห็นว่าจะเอาลูกนกไปทิ้ง

แต่สงสารตัวเองมากกว่า เป็นแม่พระได้วันเดียวเอง

แต่เจ๊หลอดคงไม่เอาไปทิ้งหรอก

เพราะเราเก็บไว้ มันจะตายปล่าวก้อไม่รู้

ไม่ยอมกินอาหาร ร้องกันอย่างเดียว

สุดแต่เวรแต่กรรมมันเหอะ เราทำดีที่สุดแล้ว

นี้ เจินยังไม่รู้เลยว่านกไม่อยู่แล้ว

คิดไปคิดมา ถ้าเอาไว้มันไม่กินอาหารเลย มันก้อตายอีก

คิดว่าเจ๊หลอดคงเอาไปให้คนรู้จักมั่ง

เพราะเราขอร้องเค้าเอาไว้ สงสารมันเหมือนกัน

แล้วก้อนอน ตื่นมาอีกทีนึง สองทุ่ม

ไปเซเว่นฯ ไปหาไรกิน กลับมา

จัดแจงเอาคอมฯเจินมาไว้ที่ห้อง

ยึดครับ สิบวันยึดคอมฯ ซะเลย

สบายใจ อิอิ

ออน เอ็ม คุยกะพี่แย้ม

แหม๋ วันนี้เห็นพี่แย้มสบายตัวสบายใจก้อดีใจด้วยนะจ๊ะ อิอิ

นั่งอัพไดฯ ไป ดูข่าวไป

ข่าว ฆ่าหั่นศพ แชทกันนัดเจอแล้วฆ่ากัน

ดูแล้วเศร้าใจ จิตใจมันทำด้วยอะไร

สงสัยชิง หม _ มาเกิดแน่ๆ

สูญเสียชีวิตคนไทยให้ต่างชาติไปอีกนึง

     Share

<< แม่พระจริงๆวงกลม >>

Posted on Wed 10 May 2006 1:07

 

 
  
 






เดินทาง
รื้อ
วันดีๆ
อีกครั้ง
I like HongKong
เหนื่อยจัง
sleepy again
วงกลม
ดอนเมืองขาออก
แม่พระจริงๆ
Clear
ขอปิดไดอารี่ชั่วคราว
to be peevish
to be struck dumb
เสี่ยง
OUT DOOR
sleepy
สาวโรงงาน
Do you miss me?
พี่เลี้ยงจำเป็น
วันสุขใจVSหมดกำลังใจ
go home(ย้อนหลัง)
ท่าก้น
เวร refer
ง่วงนอน VS เซ็ง
Today, do you have smile?
ซวยเจงๆ
คำสามคำ



Comments

ไอ้สัดไม่เห็นมีไรเลย
รีร   
Wed 8 Aug 2007 11:26 [2]
 

ดอนเมือง

สถานที่ที่น่าใจหาย
เวลาต้องไปส่งใครบางคน
คนเหงา   
Wed 10 May 2006 10:58 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn